Angst en paniek

“Angst is een slechte raadgever.”

Klopt.

En dat is meteen een van de redenen dat ik nooit eerder iets over het onderwerp angst schreef.

Want wie ben ik om hier iets over te schrijven? Ik heb dit zelf nooit echt meegemaakt: angst- en paniekaanvallen, zodanig dat ze mijn dagelijkse functioneren belemmeren. Ik dacht lange tijd dat ik niet genoeg wist van angst om hier iets over te schrijven, maar nu ik er eens goed over nadenk: ik durfde het gewoon niet, omdat ik bang was dat ik de welbekende plank mis zal slaan en ik dus zal falen (hallo angst!).

Heel veel mensen die en burn-out of een depressie hebben, hebben namelijk last van angst- en paniekaanvallen. Daarom vind ik het wel belangrijk om hier iets over te schrijven.

Maar liever niet zonder hulp: Afgelopen zomer heb ik Sven gecoacht bij het herstel van zijn burn-out. Zijn burn-out ging gepaard met angst- en paniekaanvallen. Hieronder vertelt hij heel helder over zijn klachten en zijn weg naar herstel:

Allereerst: hoe gaat het nu met je?

Het gaat een stuk beter. Wel met vallen en opstaan. Soms, als ik over de schreef ga, komen de paniekaanvallen terug. Alleen niet zo hevig en ik kan er veel beter mee omgaan. 

Kun je uitleggen waar je bang voor was?

In het begin was ik vooral bang om plotseling dood neer te vallen. Bijvoorbeeld door een hartaanval of een andere ernstige gebeurtenis. Toen ik door kreeg dat er niks mis is met mijn hart, werd ik vooral bang dat ik een ernstige ziekte had. Daardoor kreeg ik veel last van extra stress, waardoor het aantal paniekaanvallen maar niet omlaag ging.

Wat gebeurde er fysiek en mentaal met jou tijdens één van je paniek aanvallen?

Meestal begon het fysiek met een steek in mijn hartstreek, buik of een duizeling in mijn hoofd. Daarna gingen mijn handen en voeten tintelen. Door deze verschijnselen dacht ik dat ik onwel zou worden als gevolg van een hartstilstand of iets dergelijks. In feite was dit het begin van hyperventilatie. Maar door de angstgedachten kreeg ik een complete paniekaanval. Tijdens zo’n aanval is het extreem lastig om rationeel na te denken en te relativeren dat als je rustig wordt, de klachten ook snel verdwijnen. Je komt in de cirkel van paniek terecht.

Wat is het verschil tussen angst en paniek?

Door mijn burn-out had ik veel onverklaarbare lichamelijke klachten. Daardoor verloor ik het vertrouwen in mijn lichaam, dat zich langzaam vertaalde naar de angst om ernstig ziek te zijn of dood te gaan. Deze angstgedachte raakte vastgeroest in mijn hoofd, waardoor ik eigenlijk constant heel alert was op van alles en nog wat in mijn lichaam. Zelfs jeuk maakte mij soms angstig. Als ik dit denkpatroon niet kon doorbreken, kwam ik in een vicieuze cirkel terecht waardoor alles erger werd en ik in paniek uitbrak. In mijn ogen zijn angst en paniek dus verschillende dingen en wordt het één door het ander geactiveerd. 

Wat heb je gedaan om hiervan te herstellen?

In eerste plaats door bij een psycholoog te ervaren wat hyperventilatie en een paniekaanval echt is. Door de aanvallen in een veilige omgeving op te wekken en te doorbreken met de handvatten van de psycholoog, raakte ik een soort van vertrouwd met wat er gebeurt. Daarnaast moest mijn stresslevel omlaag, zodat mijn lichaam niet constant in de hoogste staat van paraatheid staat. Ik zat op dat moment ook in een burn-out, waardoor ik te veel stress had in mijn lichaam en daar niet mee om kon gaan. Om mijn stresslevel omlaag te brengen, heb ik running-therapie gevolgd bij Goudje. Door te sporten kwam ik in een andere cirkel terecht. Ik ging meer bewegen, waardoor ik stresshormonen kon afvoeren, ik ging gezonder eten, ik kreeg meer vertrouwen in mijn lichaam en door de gesprekken met Goudje kon ik alle zaken beter relativeren. Dit alles heeft mij geholpen. Disclaimer; de weg is lang en het tempo soms erg laag. Ben ik er nu helemaal uit? Nee! Maar ik heb wel voldoende handvatten zodat ik het gevoel heb dat ik de problemen zelf kan managen. En als ik het gevoel heb dat ik zelf niet meer de touwtjes in handen heb, schroom ik niet en ga ik voor een onderhoudsbeurt naar een hulpverlener. 

Heb je tips of handvatten voor mensen die dit ook meemaken?

Ga niet in je uppie het gevecht aan. Zoek hulp bij professionals, je (vertrouwde) omgeving en neem de tijd!

Heb je vragen aan mij of Sven? Stuur me dan gerust een berichtje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *