De schadelijke gevolgen van ‘onschuldige’ media

Afgelopen week doken er twee artikelen op in mijn tijdlijn die mij (en anderen) aan het denken zetten:

De één ging over ‘dingen die je als (jonge) vrouw vooral niet moet doen op een eerste date, want daar zou een man kriebeltenen van krijgen’ De inhoud: doe vooral zo perfect mogelijk, zweet niet en draag geen witte legging’, oftewel: jezelf zijn? Mens zijn? NIET DOEN!

En in een ander blad verscheen een artikel waarin werd verteld dat je de lichaamsdelen die je deze zomer liever verhuld, maar beter in kunt smeren met make-up. Kun je lekker ijsjes blijven eten.

Nieuwsgierig geworden bekeek ik in de supermarkt ook een aantal covers, ook hier schreeuwden een aantal covers me toe dat ik 5 kilo kwijt kan raken in slechts 10 dagen, YES! #bikinibody #beachbody

#bodyshaming…

Niks nieuws,

misschien is het zelfs niet heel shockerend, maar dit is wat ik dacht:

‘Is dit anno 2020 echt nog steeds wat we (jonge) vrouwen en mannen voorhouden?’

Nogal naïef gedacht natuurlijk… Want natuurlijk hebben we dit anno 2020 niet gehad, nog steeds zijn er media, influencers en commerciële bedrijven die de lat extreem hoog leggen voor de gemiddelde mens. Die vertellen hoe jij en ik er uit moeten zien, hoe we ons moeten gedragen en wat je allemaal vooral niet hoort te doen. Nog steeds verschijnen er wekelijks artikelen die ons voorschrijven dat wij, vrouwen, zo slank mogelijk moeten zijn, maar wel spieren moeten hebben. En als je die spieren niet hebt, teken je die gewoon met make-up (echt!). Dat we vooral veel van onszelf moeten leren houden, maar dan wel nadat we een dieet hebben gevolgd en ons lichaamshaar hebben verwijderd. Dat we een carrière moeten hebben, maar dat we onze emoties dan beter thuis kunnen laten. Dat je vooral niet aan een man (ja, man, want hetero zijn is nog steeds de norm) moet vertellen dat we bloeden, poepen en heel hard kunnen lachen, want dat schijnt tenenkrommend en vies te zijn.

Ik kan me best voorstellen dat je nu nog steeds denkt: ‘Joh, wat maak je je druk, dit is toch onschuldig?’ Maar nee, dit is niet onschuldig, dit is schadelijk en kan verregaande gevolgen hebben.

Directe en indirecte gevolgen

Ik zie dagelijks de directe en indirecte gevolgen van deze hoge standaarden:

(Jonge) vrouwen die zo ontevreden zijn over hun uiterlijk dat het al hun energie kost om de hele dag aan opgelegde en bizarre idealen te voldoen. Gevolg: uitputting en burn-out (want alle energie gaat op naar deze onzin); depressie (want diepe onvree); verstoppen achter een masker, wat weer kan leiden tot burn-out of depressie; Verslaving aan liefde en bevestiging (maar geen zelfliefde voelen); Verstoorde relaties; Eetstoornissen (behoeft geen uitleg denk ik); Angst (door uitputting, perfectionisme en/of angst voor afwijzing); Controle drang, prestatiedrang, faalangst, schaamte en heel veel verdriet. Voor de duidelijkheid: dit zijn alleen nog maar de voorbeelden die ik in mijn praktijk krijg, dit is dus slechts een topje van de ijsberg.

Maar ook bij mannen zie ik geregeld zaken die niet kloppen en die bijvoorbeeld zorgen voor burn-out of depressie. Mannen die letterlijk zeggen dat ze gevoelig zijn en dat zelf als een soort handicap zien. Mannen die niet mee kunnen in de 24/7 cultuur. Mannen die op hun werk niet durven praten over stress, een vervelende situatie thuis of andere ‘kwetsbaarheden. Ook hier: schaamte, burn-out, depressie, angst, controledrang, verslaving, etc.

Representatie

Even naar mezelf: ik realiseer me vandaag de dag steeds meer dat ik wit, hoogopgeleid, goed opgevoed en op veel meer manieren enorm bevoorrecht ben. Ik zie mezelf overal gerepresenteerd in media, maar ook ik merk, nu ik dit soort artikelen lees, dat ze nooit onschuldig waren, ook niet voor mij. Het bracht ook mij twijfel en onzekerheid. Ook voor mij lag die lat veel te hoog, ik kan me amper voorstellen hoe dit is als je totaal niet lijkt op het beeld in de media.

Zit er een enorm gevaar in één zo’n artikeltje? Natuurlijk niet, maar het is echt tijd dat we ophouden met slechts één beeld uitdragen van wat ‘goed, mooi en de norm’ is. Het is tijd dat we bizarre schoonheidsidealen eindelijk eens loslaten en echt omarmen dat iedereen er mag zijn en erbij hoort. Het is tijd voor meer vorm, meer kleur en meer ander geluid in de media, alle media.

Afsluitende tip: merk je dat je ongelukkig, onzeker of naar wordt van de perfecte plaatjes die je volgt op instagram? Ontvolg gewoon. Dat kan, dat mag, dat is je eigen grenzen bewaken. Kijk eens verder, misschien zijn er accounts die je wel blij maken! Volg sowieso Damn Honey op Instagram, luister naar hun podcasts of lees één van hun boeken dankzij hen werden de makers van de hierboven genoemde bladen, flink aan de kaak gesteld.

Meer lezen?

(On)voorwaardelijke liefde

De rel rondom de Nike plussize paspoppen

Wat is normaal?