Op 21 januari 2019 was het dan zover: de meest depressieve dag van het jaar, Blue Monday. Zoals je vast niet ontgaan is, liep ik mee met de Blue Monday Run in Blauwe Stad. In totaal zijn er 21 teams door heel Nederland die een run organiseren om aandacht te vragen voor depressie, omdat er nog altijd een taboe rondom dit onderwerp hangt. Daarnaast is de run een sponsorloop en zamelen we geld in voor de app ABI. Deze app is speciaal ontwikkeld voor mensen uit de omgeving van iemand met een depressie. Lees er hier meer over!

Taboe

Het bespreekbaar maken van depressie is voor mij een belangrijk thema, want ik geloof erin dat als je depressie bespreekbaar kunt maken, de weg naar hulp makkelijker wordt en dat escalatie van problemen voorkomen kan worden. Op social media schreef ik er eerder al dit over:

“Vaak merk ik dat mentale problemen nog steeds in de taboe sferen zitten. Dat mensen het eng vinden om hun problemen bespreekbaar te maken (op het werk of privé). Bang voor afwijzing en vervelende reacties. Kwetsbaarheid is ook eng. Jammer genoeg merk ik ook dat er inderdaad nog veel onbegrip is voor deze problemen (gelukkig hoor ik ook vaak positieve verhalen van begripvolle collega’s, vrienden, partners, werkgevers, familie, etc!). 
En het ene versterkt het andere! 
-Want kan iemand jou begrijpen als je je niet durft uit te spreken? 
-Hoe durf je je uit te spreken als mensen je niet begrijpen en ongewenst reageren?
Er zijn een aantal redenen waarom het zo belangrijk is om deze taboes te doorbreken:

  • 1. Heb je op dit een depressie/burn-out/angst en paniekklachten/autisme/een fobie/… (vul zelf maar in) dan kan het zoveel ruimte en rust geven als je hier over praat met je omgeving! Het kan heel helend zijn, mensen zullen je beter begrijpen, je zult merken dat er meer mensen zijn zoals jij, je krijgt misschien nieuwe invalshoeken en ideeën, het verzacht. Zit je zelf midden in een rot situatie? Dan hoef je heus niet iedereen op de hoogte te brengen van je shit, ook hoef je dit niet op al je social media kanalen naar buiten te brengen, MAAR zoek wel een aantal personen om je heen die je vertrouwt en waar je je veilig bij voelt. En praat!
  • 2. Ben je al wat verder en voel je je beter of heb je het een en ander geleerd? Ook dan is het belangrijk om je ervaring te delen. Het kan anderen helpen en zal leiden tot een meer openheid/betrokkenheid/verbondenheid en minder onverschilligheid en onbegrip.
  • 3. Als we stoppen met doen alsof ‘normaal’ de norm is en we de taboes doorbreken hoop ik ook dat hulpverlening beter en toegankelijker wordt. En dat het sowieso makkelijker wordt om eerder hulp te vragen en te zoeken.
  • 4. Minder taboes is minder schaamte is minder escalatie van al bestaande problemen.”

De run

Net als vorig jaar waren we met een kleine, maar enthousiaste club mensen. Iedereen doet mee met hetzelfde doel: geld inzamelen, taboes doorbreken en lekker samen lopen. Er zijn twee afstanden die worden gelopen: 10 kilometer en 21 kilometer. Het belangrijkste is meedoen.

Ook al is het koud, de sfeer zit er goed in. Bij de start is TV Noord aanwezig, het fragment vind je op mijn Facebook. Gezamenlijk begonnen we aan onze tocht. Al snel vallen we in kleine groepjes uit elkaar en iedereen geniet op zijn of haar eigen manier van de mooie omgeving en het hardlopen. De kou is na een paar kilometer vergeten. Eerder kondigde ik overigens aan dat ik 21 kilometer zou lopen, maar dat ging niet lukken door een kleine blessure aan mijn voet. Tijdens het lopen heb ik er gelukkig niet al te veel last van en zo lukt het me om 10 kilometer met plezier te lopen. Vlak nadat ik over de finish kwam, werd ik geïnterviewd door Radio Noord. Even spannend, maar ontzettend leuk dat ze hier aandacht aan geven.

(Tekst gaat verder onder foto’s)

Na de run

Als iedereen binnen is na 10 of 21 kilometer hardlopen, gaan we met zijn allen lunchen. We praten uitgebreid na over de mooie tocht, hoe het iedereen verging en over het koude, maar mooi weer natuurlijk. Ook praten we over waarom we meedoen: iedereen heeft zo zijn of haar verhaal. De meesten van ons hebben van dichtbij meegemaakt wat depressie met iemand doet, hebben we iemand verloren aan depressie of het zelf meegemaakt. Het zijn mooie en bijzondere gesprekken en het maakt nog maar eens duidelijk waarom het zo belangrijk is om de taboes rondom depressie en mentale gezondheid te verbreken.

Bedankt

Via deze weg wil ik heel graag iedereen bedanken die mij of het team in Blauwe Stad hebben gesteund door donaties en lieve berichten. In het bijzonder wil ik Stefan Wendel bedanken voor de organisatie van de run in Blauwe Stad!

Heb je nog niet gedoneerd, maar wil je dat nog wel doen? Klik dan hier!